به جواد ضحاک!

 

سایه ی زقوم

 

دشمن زما ربود «جواد ضحاک» را

خون کرد باز جگر و دلهای پاک را

غول قبیله ازسر دیرینه کینه باز
رنگین بخون هموطنم کرد خاک را

بازهم بخون کشید و بخاکش نهان نمود

یک مرد از تبار یلِ سینه چاک را

او بیخبر از اینکه نپوشد به دست خود

راه شعاع خور و مهی تابناک را...

ای قوم خواب رفته بخیزید ! تا بکی!

بیم از کی داریم و زچه داریم باک را؟؟

هر روز مرده رفته روانیم هرطرف

هر روز خورده رفته روانیم (قفاک)* را

باید زریشه بر کنیم این سایه ی زقوم

باید به باغ خویش نشانیم  تاک را

 

 *قفاک یا قپاق یا قفاق در اصطلاح سیلی را میگویند..

8/6/2011

 

 

شعر (نماد آزادی)

این شعر گونه را به  خانم  سیما ثمرکه نماد شهامت، صداقت، وطنپرستی ، دانشمندی و آزادی یک زن درجامعه ما است، تقدیم میکنم.

      نمــاد آزادی

     چه راه دور، که تا یک بشر شود پیدا

     که تـا ز ذره ی خاکــی شرر شود پیــدا

     چه راه دور بباید که طی کند هرشـب               

        که تا سپیده ی صبح وسحر شود پیــدا

     چـه سالهـــای پر از رنج بگذرد بایـد                          

  که تـا زجامعــه یک با هنر شود پیـدا

     که تـا به پیش رود کاروان یک ملـت                    

   که تا حقیـقی یکی راهبر شود پیـــدا.

     هــزار سال ببایــد که در سراسر دهر                  

   یکی زمانه زنی چون (ثمر) شود پیدا

     بــرای مـــرد وزن مـا نماد آزادی                       

   به جسم جامعه یک شاهپر شــود پیدا.

      هزار بار سرم را فـدات ای خـواهــر                

    کنم بشـوق ، اگر سربسر شود پـــیدا

      تو فخر ملت وقومی تو اعتبار وطـن                   

  تو پاســدار حقوقــی ، اگر شود پیــدا

      نــثار هر قدمـت میکنـم گل شـعرم                     

   گلی چو لاله که ازشعر تر شود پـــیدا

      عزیز ملــت ما دیــر باش وشاد بــزی                  

    به آسمــان شـرف تا قمـر شود پـیدا

     به کهکشان تمــدن ستــاره هـای ادب                 

   به عرش ولوح وقلم تا خبر شود پیــدا

       برای (محسن) وشعر چکیـده پاره ی او                

    روان تازه به فصـل دیگر شـود پیدا

                                                                                  2007/12/20    

 

شعر ( موره نموره؟؟)

این شعر در سالهای ۲۰۰۰ـ ۲۰۰۱ در زمانیکه هنوز طالبان در افغانستان به قدرت بودند نوشته شده بود.

موره نموره؟؟

 

گروه طالبان موره نموره؟؟

بلای مال وجان موره نموره؟؟

اسامه پیش و طالب از قفایش

تروریزم از میان موره نموره ؟؟

بهای خون ناحق هزاره

هدر در این زمان موره؟ نه موره..

برای انتقام خون ناحق

همه پیر وجوان موره نموره؟

اسامه تا شود از صحنه خارج

…بجنگ شر جهان موره نموره؟

برای سرزن و سرکوب طالب

قوا از بامیان موره نموره؟؟

زدست آن که شد آواره (محسن)

نمیدانم که آن موره نموره؟؟

شعر ( داره نداره؟)

 

داره نداره؟!

 

دردی ازره دوا داره نداره؟

مرض هایش شفا داره نداره؟

نموفاموم ده زیر آسمانها

ازاره نیز جا داره نداره؟

هزاران آدم آواره ازخاک

به سوی خانه راه داره نداره؟

خدایا قتل عام مردمی ما

به زعم تو گناه داره نداره؟

فشار و وحشت وظلم وستم ها

بگو! آیا جزا داره نداره؟

جنایتها و وحشتهای طالب

به کشور انتها داره نداره؟

بلای جان ومالی ملتی ما

به بالایش بلا داره نداره؟

دراین مولک خدا با نام «اوغان»

ازاره هم خدا داره نداره؟

چو انسان حق پاک زندگی را

به ما هم کس روا داره نداره؟

بجز از «موسین» آواره ی ما

به مردم کس وفا داره نداره؟