شعر گریه پیاله

 
ز لطف پیر خرابات آنچنان مستم…
که گریه میکند هردم پیاله از دستم
شبی بگوش دلم از خدا رسید این وحی:
«به روی آنکه ننوشد شراب در بستم
که ای گروه ریاکار و زاهد و صوفی
من از عبادت بیهوده ی شما خستم..
برای جمله ی عالم ز انس و جن و وحوش
یقین کنید که ، من خالق و خدا هستم.
تورا به کار خدایی چه کار ای آخوند
هرآنکه رست ازین منجلاب من رستم
نماز خوانید و حج وجهاد و جهد کنید!!!
اگر شک است شمارا که من رحیم هستم..»
عجب نیایش و آواز وساز بود آنشب
عجب شراب وکبابی که بود در دستم...

16/11/2013
محسن زردادی 11-50 شب شنبه

شعر هزارگی شور ونوای ازره

 

بسیار وقتها میشد که مطلبی را به هزارگی ننوشته بودم . اعتراف میکنم که خودم برای این دیالِکت دق اورده بودم. تااینکه  یک شعر گونه ی را که از ماه ها قبل در مغز و دماغ و احساسم پرورش میدادم ، امشب بالاخره ماتریالیزه کرده وروی صفحه گذاشتم . اینک این شما  و این هم شعر هزارگی

 
   شور ونوای ازره

 
ده گوش کس نموره شورونوای ازره
کر گشته گوش تاریخ ، گوش خدای ازره
نیم مو مغول و تورکی نیم دیگه شده فارس
قد خود خو جور نمایه سر تا ده پای ازره

 

 از دیست دیو های * شی خانهِ ازره خرابه
«چار پاره»* های دیونه گشته بلای ازره
ده ار دوور که توغ نی تنا جوغول جوغوله
گویی که گاوِ گولن ای رهبرای ازره
بلدهِ مقام و چوکی ده گشت کیدو* تیارند
کجایه ننگ و غیرت ، شرم وحیای ازره ؟؟
از بس که دیس مو تنگه ، پای وحدت مو لنگه
ارکس که سنگ پورتو نه موخره ده پای ازره..
قد خون دایم قاتی یه تاریخِ قوم ازمو
تاکی ازره بودو یه ، جرم وگنای ازره؟؟
تا بادِ تیز نباشه ، چارشاخ و داس و دیغو
اید غید جودا نموشه ، دانه از کای ازره..

* اصطلاح «دیو » و تشبیه به دیو و دیوانه از اقای عزیز رویش است
*- «چار پاره..» به استناد از مقاله اقای دایفولادی منتشره ج. سکوت
*- به استناد از نقل قول مزاری که بعضی از اعضای شورای مرکزی حزب وحدت راکه طرفدار همکاری با ربانی بودند ، را متهم به ک .. دادن برای بدست اوردن مقام وچوکی کرده بود. اینجا بخاطر عفت کلام از اصل کلمه صرفنظر شده و به عوض ان از «گشت کیدو» یعنی گدایی کردن که نیز برای هزاره ها ننگ بود استفاده شده است.

فصل انگور

فصل انگور

 

بیا به باغ عزیزم که فصل انگوراست

خدا به خواب خوش آخوندومجتهددوراست

بیا که سفره ی رنگین نموده پهن خزان

سرِ شراب و کباب و پیاله ها چور است..

بیا که آدم ام امشب توهم حوایم شو

تعارفم بنما از هر آنچه منظور است

گذر ز شرم وحیا و حجاب و زهد و ریا

که در طریقت مامکرو حیله منفور است.

ببین بلوغ شراب و نبوغ شیطان را

 که در حضور تو شرمنده جنت وحوراست

بدون روی تو دنیای عشق وشعر و غزل

چو حجره های دلم تنگ و تار و بی نوراست

وتارهای زمان در سرود زندگی ام

خموش و سرد وبد آهنگ و بیسرو سور است

بیا به باغ عزیزم !! که فصل انگور است

سر شراب وکباب و پیاله ها چور است ..

انتخابات

 انتخابات

باز وقت انتخابات ریاست.. میرسد

فصل گل در آب دادن درسیاست میرسد..

گوش هارا مینوازد وعده های نرم وچرب

لاف های دانش و عقل و فراست میرسد

تاکه  «او» حاکم شود بر سر نوشت مملکت

با لباس رنگ در رنگ  از قداست میرسد

گه مسلمان گه مجاهد گه وطن گاه حق پرست

گاه زپا تا فرق غرق اندر نجاست میرسد.

باز مردم دسته دسته پای صندق میروند

باز با امیدی که  ختم خباثت میرسد..

بیخبر از اینکه تا این گرگهای خلق خوار

زنده و درنده باشند ، کی  کیاست میرسد..