شعر ( مود )
پیش از پیش از تمام دوستانیکه بخاطر سوچگی زبان فارسی -دری کار و تلاش میکنند بخاطر استفاده از واژه ی (مود )معذرت میخواهم .
مود (مُد)
بشهر سينه ی ما كاخ بيستون مود است
به چارسوي دل افسانه و فسون مود است
مباش در پي دنياي دون ودين هرگز
اگر چه خدمت دنياي دين ودون ، مود است
من هرچه خواستم از بخت صرف عكسش داد
مگر بمذهب او كار واژگون مود است؟!
قلم زرفتن راهش بسر نشانم داد
كه در قلمرو او هر چه سرنگون مود است
فغان ودرد كه هر روز در شعار زمان
گهي «كمان» و«كمين» وگهي «كمون» مود است..
گل سفيدي بدستم رسيد دوش از راه
چوخواستم كه ببويم بگفت: چون موداست؟
بخنده گفتمش اي نوگل بهار اميد
برسم و سنت ما صرف آزمون موداست.
لبش گزيدم و آهسته گك بدل گفتم:
خداي شكر كه اين رسم تا كنون مود است...
اگر بجنگل وصحرا نهاد سر (محسن)
بعشق وعاشقي وشاعري جنون مود است.
محسن زردادی هستم ، خیلی میخواهم که این ویبلاگ همچون دریچه ی باشد که دوستان و همزبانانم از طریق آن بدنیای عاطفه و احساسم سیر و سفر نمایند... به دنیای همیشه بهار محبت و صمیمیت , دوستی و رفاقت, رویاها و آرزو ها....