بگــو کـه بـرف ببــارد

 

   بگو که برف ببارد بگــو کـه بـاد وزد  

                                  بگو کـه خیلی ببارد بگو که زیـاد وزد

    بگـــو که بر سرهر کوی وبرزن وطنم    

                             نسیم نهضت وطوفان اقتصــــاد وزد

    شمیـم عشق و محبـت به دشت و ده ودمن   

              نـوای عصر نوین شوخ وشیک وشـاد وزد

    به گوشه گوشه ی میهن بخانه خانه ی خلـق 

                    سـرود دوستی و دانـش و ســواد وزد

    بگو که ابر تعصب رود ز جو وطـــن   

                               نــه جهـل و سـردیی افکار انجماد وزد

    بگـو که عـدل و مساوات واحترام حقوق  

                       به فرد فرد و بـه هـر قوم وهر نژاد وزد

    بگو که سیل ستـم بند گردد از بنیـــاد 

                           و در فضــای وطن فصل عدل و داد وزد

   ز خلـق ما بــه خدایان جنگ گویــید که   

                            دگــر نــه آتـش جنگ و تب جهاد وزد

   دگر نه خوشه ی خشـخاش وچرس وهیرویین 

                   نــه بین قشــر جوان مــود اعتیاد وزد

   بگـو که حوصله ی حرف حـق شنـیدن ها      

                           بگو که جراات جریان انتقاد وزد

   بگـــو تـو از همه اول بساز ملت را  

                                 بـــه آنچـه نیست کجا روح اتحاد وزد؟

    بـــرای ( محسن زردادی ) روح آزادی    

                               بـه تـن ز روز تولـد الـی معـاد وزد.