گلهای حسرت          SNOWDROPS           

سرزمین جبر

چــه سالهاست که کشـور به دسـت بیـداداست

به هـــر طـرف که ببینـی فغـان وفریاداست

به هر طــرف کــه روی بـر فـراز تپه وتل

سپیـد و سبـز علم ها به بـازیی بـــاداست

زمیـــن حکایت خون میکنـد به هر گوشــه

زمــان تو گویی که درقـرن اول افتـاداست.

به سـرزمینی که قـدرت به جـبر تامــین است

همیشـه بر سر قدرت شریـــر وشیاد است

ونقـش اصلی بدستـان «سیـا» و«موساد»است

چه سرزمینی که هـرفرد بـرسر قـدرت

چنـــان کند که توگویی به جنگ معتاداست

چنـان کند که توگویی ز بـرتری جویـی

خـــراب کشورمانیست، بلکه آباداست

چه عقل ومنطق ودانش که کس نمی بیند

که این درخت به سه قرن میوه کی داداست؟

هـنوز خون شهیدان نگشته خشک اندک

دوباره بـر (ژبه) ها نام طالب افتـاداست

مریـض قدرت وخون را کسی نمیگوید:

اگر توراست فراموش ، مگر مرا یاداست

که گفته است که جلاد خوب وبــد دارد؟

به هر لباسی که پوشـد دوباره جلاداست!!

خوش آن زمین وزمانیکه خلق زحمتکش

زظلم واز ستـم وجبر انــدک آزاداست

به کــاخ ظلـم نشینان بگوی (زردادی)

که کـاخ ظلم وستم نیز سست بنیاداست.